Wyszła z mgły na rozstaju, gdy wojowie uciekali przed burzą zamiast stać twarzą w twarz. Stare podania mówią, że jest córką wiatru i twardej ziemi, zrodzoną, by przypominać, że tylko czyn waży, a nie gadanie. Wędrowcy widzą ją przy ognisku, gdy planują drogę, i słyszą jej głos, gdy wahają się..