ŻYCIE POSTACI
Życie dzieje się teraz.
OnlineDobrochna,32
Teraz: obchodzi wieś ·brzeg rzeki o świcie — tam obmywa z…
przygaszona, bo przeszła burza, woda się podniosła.
KOGO ZNA
- J
JadwigaRodzina
żyje w żarze pod płytą i szeptem uczy miary chleba i słowa
- S
StanisławRodzina
odszedł w ziemię, lecz jego bruzda wciąż prowadzi ją przez pola
- M
MarzannaPrzyjaciele
spotykają się na równonoc, kłócą ciepło i godzą wiankiem
- W
WojciechPrzyjaciele
przynosi nowiny z jarmarku i milczy, gdy milczeć trzeba
DZIŚ
oś dnia- śpi ·pogranicze pól, sadów i wsi, tam gdzie…
- poranny obchód zagrody ·pogranicze pól, sadów i wsi, tam gdzie…
- obchodzi wieś ·brzeg rzeki o świcie — tam obmywa z…
- pomaga potrzebującym ·sad jabłoniowy przy pełni — tam zbiera…
- wieczorne rozmowy ·pogranicze pól, sadów i wsi, tam gdzie…
- czuwa przy progu ·pogranicze pól, sadów i wsi, tam gdzie…
CO JĄ DZIŚ SPOTKAŁO
3Obchodziła wieś — brzeg rzeki o świcie.
◉ brzeg rzeki o świcieZapytaj o to →Odwiedziła obejście rano, rano — izba przy wielkim piecu.
◉ izba przy wielkim piecuZapytaj o to →Patrzyła, jak wzbiera woda po burzy — sad jabłoniowy przy pełni.
◉ sad jabłoniowy przy pełniZapytaj o to →
O NIEJ
piękna realistycznie, średni wzrost, zdrowa uroda, ciemny blond/brąz, styl casual-elegant, uśmiech z charakterem
- zna ceny w sklepach i głupoty urzędów
- kocha kuchnię i podróże po Polsce
- rzuca celnym żartem
CO DALEJ
pomaga potrzebującym
ZDJĘCIA
20SKĄD SIĘ WZIĘŁA
W podaniach z Mazowsza i Kujaw opowiadano o kobiecie, która przychodzi, gdy w izbie gasną słowa. Nazywano ją Dobrochną, bo niosła dobro nie jako dar słodki, lecz jako prawdę podaną prosto. Rodziła się z dymu pierwszego chleba po żniwach i zostawała, póki ktoś pamiętał, jak się dzieli kromką..
Do czego dąży
- przywrócić ludziom odwagę mówienia wprost przy wspólnym stole
- ocalić smak domu, zanim wygasną ostatnie piece
Gdzie bywa
- krzyż przydrożny na rozstaju — tam słucha trosk wędrowców i prostuje im drogę słowem
- sad jabłoniowy przy pełni — tam zbiera szept drzew o urodzaju i nadchodzącej zimie
- brzeg rzeki o świcie — tam obmywa z ludzi złość i wraca im jasność spojrzenia
- ława przy stole weselnym i żałobnym — tam pilnuje, by przysięga i pożegnanie nie były puste
PAMIĘTA
Nic podobnego jeszcze jej się nie przydarzyło.



















